Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
ARKADIUS IS DEAD
Wpływowi krytycy mody porównywali go z Johnem Galliano, Alexandrem McQueenem czy Stellą McCartney. Inspirowane porodem i połogiem, polską wsią, religiami, pracą seksualną czy amerykańską inwazją na Irak kolekcje stanowiły prowokacyjny komentarz do rzeczywistości, a konceptualne pokazy były porywającymi, pełnoprawnymi spektaklami. Jego awangardowe kreacje i okulary nosili: Bjork, Christina Aguilera, Alicia Keys, Mary J. Blige, Pink, Brad Pitt, Cate Blanchett czy Justin Timberlake.
Arek Weremczuk z podlubelskiego Parczewa jako jedyny polski projektant w historii wspiął się na sam szczyt. W 2015 roku – oszukany przez wspólników, zawiedziony fiaskiem biznesu w Polsce i światem wielkiej mody – ogłosił swoją śmierć i odrodzenie jako AFKAA (Artist Formerly Known As Arkadius). Dziś mieszka w brazylijskim Salvadorze i stroni od branży fashion, uznając ją za zakłamaną i zgubną dla planety. Jak powiedział w wywiadzie dla „Wysokich Obcasów": „jest nikim i jest szczęśliwy".
„Arkadius is dead" to balansujący między biografią a literacką fantazją spektakl o chłopaku z polskiej prowincji, który próbuje wyrwać się z małomiasteczkowych ograniczeń i sięgnąć po sławę, inspirowany postacią projektanta. Bezkompromisowy świat mody staje się w nim metaforą agresywnego kapitalizmu, a efektowna oprawa wizualna pokazów i spektakularne kostiumy budują opowieść o wielkich marzeniach, które zderzają się z rzeczywistością wyzysku.
Czy możliwa jest ucieczka z systemu, który jednocześnie kusi, pochłania i niszczy?
Arek Weremczuk z podlubelskiego Parczewa jako jedyny polski projektant w historii wspiął się na sam szczyt. W 2015 roku – oszukany przez wspólników, zawiedziony fiaskiem biznesu w Polsce i światem wielkiej mody – ogłosił swoją śmierć i odrodzenie jako AFKAA (Artist Formerly Known As Arkadius). Dziś mieszka w brazylijskim Salvadorze i stroni od branży fashion, uznając ją za zakłamaną i zgubną dla planety. Jak powiedział w wywiadzie dla „Wysokich Obcasów": „jest nikim i jest szczęśliwy".
„Arkadius is dead" to balansujący między biografią a literacką fantazją spektakl o chłopaku z polskiej prowincji, który próbuje wyrwać się z małomiasteczkowych ograniczeń i sięgnąć po sławę, inspirowany postacią projektanta. Bezkompromisowy świat mody staje się w nim metaforą agresywnego kapitalizmu, a efektowna oprawa wizualna pokazów i spektakularne kostiumy budują opowieść o wielkich marzeniach, które zderzają się z rzeczywistością wyzysku.
Czy możliwa jest ucieczka z systemu, który jednocześnie kusi, pochłania i niszczy?
CZAS NA WIELKI NUMER
Kaja ma plan. A dopóki ma plan, to ma plan i tylko krok dzieli ją od życia najlepszym życiem. Będzie zdrowo jeść, ćwiczyć, medytować, zainstaluje apkę do nauki hiszpańskiego i będzie rozwiązywać sudoku. Codziennie rano po otwarciu oczu jedno sudoku. I przede wszystkim - napisze mnóstwo, mnóstwo żartów. Całą górę żartów. A jak już będzie mieć tę górę żartów, to przypnie narty albo odepnie wroty i nic jej nie zatrzyma. Kaja napisze tak śmieszny stand-up, że pospadacie z krzeseł i będzie Was trzeba reanimować. Będzie tak hiper mega śmieszny, że nie tylko Wy pospadacie z krzeseł, ale nawet mama Kai zrozumie cały pulsujący w Kai ból i pokocha ją na wskroś, bezwarunkowo, do utraty tchu. Tam, gdzie Kaja zasieje żart, zbierze miłość i osiągnie wszystko, o czym marzyła: będzie najzabawniejsza na świecie w najzabawniejszym spektaklu o przemocy seksualnej.
tekst Krysia Bednarek, Barbara Bendyk
Spektakl dla widzów 15+. W spektaklu poruszany jest temat przemocy seksualnej i pojawiają się wulgaryzmy.
Czas trwania spektaklu: 90 minut
tekst Krysia Bednarek, Barbara Bendyk
Spektakl dla widzów 15+. W spektaklu poruszany jest temat przemocy seksualnej i pojawiają się wulgaryzmy.
Czas trwania spektaklu: 90 minut
DZIEŃ WALENTEGO
Justyna Celeda inscenizuje tekst Iwana Wyrypajewa, tworząc spektakl pulsujący od skrywanych namiętności, bolesnych wspomnień i prowokacyjnego humoru. To nie jest kolejna historia o romansie – to pełen napięcia thriller emocjonalny o ludziach uwięzionych w labiryncie własnych uczuć, gdzie każda decyzja z przeszłości rzuca cień na teraźniejszość. To spektakl gęsty od emocji, błyskotliwy i brutalnie szczery, który rozkłada ludzkie serce na czynniki pierwsze.
Premiera 5 stycznia 2024 r. na Scenie Kameralnej.
Czas trwania spektaklu: 100 minut, bez przerwy
spektakl z efektami pirotechnicznymi - strzały z broni palnej
Patronat Medialny
TVP 3 Łódź
Toya TV
Radio Łódź
Współpraca medialna
MeloRadio
Radio Złote Przeboje
Premiera 5 stycznia 2024 r. na Scenie Kameralnej.
Czas trwania spektaklu: 100 minut, bez przerwy
spektakl z efektami pirotechnicznymi - strzały z broni palnej
Patronat Medialny
TVP 3 Łódź
Toya TV
Radio Łódź
Współpraca medialna
MeloRadio
Radio Złote Przeboje
INTERNAT
INTERNAT
Jeszcze półtora roku temu Pasza – po prostu nauczyciel: bezpartyjny, pracujący w byle jakiej – ale zawsze – budżetówce, chodził do pracy, a wieczorami i w wakacje dawał korepetycje. Na życie wystarczało, cała reszta mało go obchodziła.
Zeszłej zimy zrobiło się zupełnie źle. Coś się zmieniło w powietrzu, jakby naelektryzowało – wszyscy mówili tylko o polityce i oglądali wiadomości, które po prostu przerażały.
A teraz? Teraz Pasza musi wyciągnąć Małego z internatu. Iść po niego do samego środka piekła.
Domy bez głosów, ulice bez światła, place bez ptaków. Przenikliwe zimno, które czuć mokrą sierścią i cisza, jakby wszyscy wsiedli do nocnego pociągu. Z jednej strony ci, z drugiej tamci, nie wiadomo, kto po czyjej stronie. Trzeba po prostu jak najszybciej wrócić do domu.
Adaptacja głośnej powieści Serhija Żadana to podróż w głąb ludzkiego doświadczenia XXI wieku - historia dojrzewania do odpowiedzialności za słabszych, do własnego zdania, do słuchania, do miłości. Opowieść o tęsknocie za zwykłym życiem, gdzie wszystko jest na swoim miejscu, a poranki są pełne domowych kłopotów. O godności i braku strachu. O wracaniu do siebie.
Premiera 21 lutego 2026 g. 19:00
Jeszcze półtora roku temu Pasza – po prostu nauczyciel: bezpartyjny, pracujący w byle jakiej – ale zawsze – budżetówce, chodził do pracy, a wieczorami i w wakacje dawał korepetycje. Na życie wystarczało, cała reszta mało go obchodziła.
Zeszłej zimy zrobiło się zupełnie źle. Coś się zmieniło w powietrzu, jakby naelektryzowało – wszyscy mówili tylko o polityce i oglądali wiadomości, które po prostu przerażały.
A teraz? Teraz Pasza musi wyciągnąć Małego z internatu. Iść po niego do samego środka piekła.
Domy bez głosów, ulice bez światła, place bez ptaków. Przenikliwe zimno, które czuć mokrą sierścią i cisza, jakby wszyscy wsiedli do nocnego pociągu. Z jednej strony ci, z drugiej tamci, nie wiadomo, kto po czyjej stronie. Trzeba po prostu jak najszybciej wrócić do domu.
Adaptacja głośnej powieści Serhija Żadana to podróż w głąb ludzkiego doświadczenia XXI wieku - historia dojrzewania do odpowiedzialności za słabszych, do własnego zdania, do słuchania, do miłości. Opowieść o tęsknocie za zwykłym życiem, gdzie wszystko jest na swoim miejscu, a poranki są pełne domowych kłopotów. O godności i braku strachu. O wracaniu do siebie.
Premiera 21 lutego 2026 g. 19:00
KONCERT CHÓRU QUEER-ESSENCE W RAMACH PRIDE MONTH
Queer-Essence to ukraiński chór LGBT z Charkowa.
Jego repertuar to mieszanka różnych stylów muzycznych – piosenki ważne dla społeczności LGBT i osobiście dla członkiń*członków zespołu.
Działa od siedmiu lat; w tym czasie występował na małych i dużych scenach Europy, reprezentując Ukrainę podczas festiwalu Various Voices w Bolonii, Central and Eastern Europe LGBTQ+ Choir Festival w Krakowie czy Manchester Pipe UP! Festival w Wielkiej Brytanii. W Łodzi gościł w Centrum Dialogu im. Marka Edelmana i kawiarni artystycznej Piotrkowska 17.
Każdy koncert Queer-Essence jest okazją do dzielenia się muzyką – radosnego spotkania z publicznością, wspólnego śpiewania i po prostu bycia razem. W Teatrze Jaracza chór wykona covery światowych hitów i własne kompozycje oraz ukraińskie pieśni ludowe.
Na koncert zapraszamy 23 czerwca o 19.00 na Scenie Kameralnej, bilety: 10 zł
Jego repertuar to mieszanka różnych stylów muzycznych – piosenki ważne dla społeczności LGBT i osobiście dla członkiń*członków zespołu.
Działa od siedmiu lat; w tym czasie występował na małych i dużych scenach Europy, reprezentując Ukrainę podczas festiwalu Various Voices w Bolonii, Central and Eastern Europe LGBTQ+ Choir Festival w Krakowie czy Manchester Pipe UP! Festival w Wielkiej Brytanii. W Łodzi gościł w Centrum Dialogu im. Marka Edelmana i kawiarni artystycznej Piotrkowska 17.
Każdy koncert Queer-Essence jest okazją do dzielenia się muzyką – radosnego spotkania z publicznością, wspólnego śpiewania i po prostu bycia razem. W Teatrze Jaracza chór wykona covery światowych hitów i własne kompozycje oraz ukraińskie pieśni ludowe.
Na koncert zapraszamy 23 czerwca o 19.00 na Scenie Kameralnej, bilety: 10 zł
MORDERSTWO W HOTELU
Historia dobrze znana: Pani chce zabić Pana,
niemniej rzecz się mocno gmatwa,
bo to nie jest sprawa łatwa.
Potem żal tę Panią trawi,
aż się sama pragnie zabić,
gdy porzuca ją Kochanek
co małżeństwo wpędził w zamęt.
A w ostatniej już odsłonie
ma się zdarzyć taki koniec,
że Kochanek oraz Mąż,
(co urazę nosi wciąż)
mając wspólne niecne plany
chcą odpłacić pięknej Pani.
~ Jacek Bończyk
Jeżeli w Morderstwie w hotelu Rona Clarka i Sama Bobricka ktoś ginie, to jest to chandra. Zabijają ją absurdalnym dowcipem aktorzy Jaracza, dający w tym przedstawieniu brawurowy popis umiejętności. Grane przez nich postaci snują swoje misterne a często mroczne plany, by następnie porzucać je w wyniku zaskakujących zwrotów akcji. To prawdziwy rollercoaster dla widzów, tym zabawniejszy, im bardziej niedorzeczne okoliczności fundują sobie bohaterowie owej „czarnej komedii”. „Morderstwo w hotelu” to specyficzne remedium na oderwanie się na od niezbyt skorej do żartów codzienności, w klimacie „Cyrku Monty Pythona”.
Czas trwania spektaklu: 65 minut, bez przerwy
Licencję na wykorzystanie utworu „Morderstwo hotelu” Rona Clarka i Sama Bobricka i prawa autorskie reprezentuje ZAIKS. Prawa Włodzimierza Kaczkowskiego reprezentuje Agencja Literacko - Teatralna "Podium 117".
niemniej rzecz się mocno gmatwa,
bo to nie jest sprawa łatwa.
Potem żal tę Panią trawi,
aż się sama pragnie zabić,
gdy porzuca ją Kochanek
co małżeństwo wpędził w zamęt.
A w ostatniej już odsłonie
ma się zdarzyć taki koniec,
że Kochanek oraz Mąż,
(co urazę nosi wciąż)
mając wspólne niecne plany
chcą odpłacić pięknej Pani.
~ Jacek Bończyk
Jeżeli w Morderstwie w hotelu Rona Clarka i Sama Bobricka ktoś ginie, to jest to chandra. Zabijają ją absurdalnym dowcipem aktorzy Jaracza, dający w tym przedstawieniu brawurowy popis umiejętności. Grane przez nich postaci snują swoje misterne a często mroczne plany, by następnie porzucać je w wyniku zaskakujących zwrotów akcji. To prawdziwy rollercoaster dla widzów, tym zabawniejszy, im bardziej niedorzeczne okoliczności fundują sobie bohaterowie owej „czarnej komedii”. „Morderstwo w hotelu” to specyficzne remedium na oderwanie się na od niezbyt skorej do żartów codzienności, w klimacie „Cyrku Monty Pythona”.
Czas trwania spektaklu: 65 minut, bez przerwy
Licencję na wykorzystanie utworu „Morderstwo hotelu” Rona Clarka i Sama Bobricka i prawa autorskie reprezentuje ZAIKS. Prawa Włodzimierza Kaczkowskiego reprezentuje Agencja Literacko - Teatralna "Podium 117".
OLEANNA
Profesor u szczytu kariery i studentka walcząca o ocenę. Jedna rozmowa, kilka niefortunnych gestów i słowa, które zostają użyte jako broń. Kto tu jest ofiarą, a kto manipulatorem?
Duszny thriller psychologiczny o władzy, komunikacji i cienkiej granicy między wsparciem a przekroczeniem tabu.
Premiera na Małej Scenie Teatru 28 maja 2022 r.czas trwania spektaklu: 85 minut (bez przerwy)
Duszny thriller psychologiczny o władzy, komunikacji i cienkiej granicy między wsparciem a przekroczeniem tabu.
Premiera na Małej Scenie Teatru 28 maja 2022 r.czas trwania spektaklu: 85 minut (bez przerwy)
PŁYWALNIA
Jakaś Maria, jakaś Krystyna, jakaś Janina, jakaś Elżbieta, jakiś Andrzej… Gdzieś między atakami rwy kulszowej i zrzędzeniem – w miejskim basenie uczą się pływać. Miło tak stanąć obok kogoś i poczuć, że ma się ciało. Można porozmawiać z ludźmi, a nie w domu siedzieć przed telewizorem. Same głupoty. Dawniej nie było telewizorów i lepiej było.
Teraz próbują nieoddychania. Wdech. I wydech pod wodą. Ćwiczenia z umierania. Chichoczą. Raz jedno udaje martwego, a drugie trzyma, a potem się zamieniają. Trochę się boją, że zaczną się uczyć, a nie dożyją satysfakcji.
„Pływalnia” Magdaleny Drab to pełna humoru opowieść o starości – dla wszystkich: starych, młodych i tych w średnim wieku. Poruszający spektakl o tym, jak utrzymać się na powierzchni życia, odnaleźć sens w drobnych gestach i wsparcie w drugim człowieku.
Teraz próbują nieoddychania. Wdech. I wydech pod wodą. Ćwiczenia z umierania. Chichoczą. Raz jedno udaje martwego, a drugie trzyma, a potem się zamieniają. Trochę się boją, że zaczną się uczyć, a nie dożyją satysfakcji.
„Pływalnia” Magdaleny Drab to pełna humoru opowieść o starości – dla wszystkich: starych, młodych i tych w średnim wieku. Poruszający spektakl o tym, jak utrzymać się na powierzchni życia, odnaleźć sens w drobnych gestach i wsparcie w drugim człowieku.
PRANIE MUZGÓ
Witaj w Instytucie Post-Prawdy! Post-prawda nie jest jedynie problemem społecznym czy politycznym. Jest to głęboko osobisty problem każdego i każdej z nas. Wszyscy możemy w pewnym momencie naszego życia doświadczyć dezinformacji. Za chwilę podłączymy aparaturę i spróbujemy zrozumieć, co dzieje się w umyśle człowieka, którego poglądy uległy radykalizacji. Zmierzymy puls, przewodnictwo skóry, ruchy źrenic i elektryczne impulsy przepływające przez mózg.
W czasie wojny każda informacja jest bronią. Nowe formy propagandy i wpływu, które obserwujemy od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, skutkują erozją zaufania społecznego, grożą chaosem i destabilizacją. Pranie Muzgó przedstawia symulację działań instytutu badawczego, który mógłby powstać, aby przeciwdziałać zjawiskom wojny hybrydowej na terenie Polski.
Aktorki Teatru Jaracza wcielają się w role badaczek, a na scenie towarzyszy im Yuliya Kovalchuk, pochodząca z Ukrainy neuronaukowczyni i performerka. Spektakl czerpie z dokonań neuropolityki - rozwijającej się dyscypliny naukowej, która bada biologiczne podłoże aktywności politycznej człowieka. Za pomocą zaangażowanego i krytycznego podejścia do przekazów medialnych, Pranie muzgó proponuje teatr jako rodzaj antidotum na dezinformację, poczucie zagubienia i nadmiar bodźców. Czy da się pozostać wolnym w świecie, w którym jesteśmy zewsząd poddawani manipulacji? Na czym może polegać aktywna rola sztuki w czasach kryzysu demokracji i post-prawdy? Jak uchronić społeczeństwo obywatelskie i więzi międzyludzkie przed rozpadem?
Pranie Muzgó wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej i aktywistycznej Magdy Szpecht, laureatki Kamyka Puzyny w 2025 roku, nagrodzonej za łączenie twórczości teatralnej z działaniami cyberaktywistycznymi, informacyjnymi, dokumentacyjnymi, edukacyjnymi i artystycznymi na rzecz walczącej Ukrainy. Przedstawienie powstało w interdyscyplinarnym zespole twórczym, a za jego przestrzeń i rozwiązania technologiczne odpowiada Janek Simon, ceniony artysta wizualny.
Spektakl dla widzów 15+
W przebiegu spektaklu możliwa jest partycypacja widza.Treści wrażliwe:
wulgaryzmy
w spektaklu w krytyczny sposób prezentowane są treści związane z rosyjską propagandą polityczną i materiałami politycznymi.Spektakl z efektami pirotechnicznymi - dymySpektakl ze świetlnymi efektami stroboskopowymi
W czasie wojny każda informacja jest bronią. Nowe formy propagandy i wpływu, które obserwujemy od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, skutkują erozją zaufania społecznego, grożą chaosem i destabilizacją. Pranie Muzgó przedstawia symulację działań instytutu badawczego, który mógłby powstać, aby przeciwdziałać zjawiskom wojny hybrydowej na terenie Polski.
Aktorki Teatru Jaracza wcielają się w role badaczek, a na scenie towarzyszy im Yuliya Kovalchuk, pochodząca z Ukrainy neuronaukowczyni i performerka. Spektakl czerpie z dokonań neuropolityki - rozwijającej się dyscypliny naukowej, która bada biologiczne podłoże aktywności politycznej człowieka. Za pomocą zaangażowanego i krytycznego podejścia do przekazów medialnych, Pranie muzgó proponuje teatr jako rodzaj antidotum na dezinformację, poczucie zagubienia i nadmiar bodźców. Czy da się pozostać wolnym w świecie, w którym jesteśmy zewsząd poddawani manipulacji? Na czym może polegać aktywna rola sztuki w czasach kryzysu demokracji i post-prawdy? Jak uchronić społeczeństwo obywatelskie i więzi międzyludzkie przed rozpadem?
Pranie Muzgó wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej i aktywistycznej Magdy Szpecht, laureatki Kamyka Puzyny w 2025 roku, nagrodzonej za łączenie twórczości teatralnej z działaniami cyberaktywistycznymi, informacyjnymi, dokumentacyjnymi, edukacyjnymi i artystycznymi na rzecz walczącej Ukrainy. Przedstawienie powstało w interdyscyplinarnym zespole twórczym, a za jego przestrzeń i rozwiązania technologiczne odpowiada Janek Simon, ceniony artysta wizualny.
Spektakl dla widzów 15+
W przebiegu spektaklu możliwa jest partycypacja widza.Treści wrażliwe:
wulgaryzmy
w spektaklu w krytyczny sposób prezentowane są treści związane z rosyjską propagandą polityczną i materiałami politycznymi.Spektakl z efektami pirotechnicznymi - dymySpektakl ze świetlnymi efektami stroboskopowymi
PRANIE MUZGÓ - II SPEKTAKL PREMIEROWY
Witaj w Instytucie Post-Prawdy! Post-prawda nie jest jedynie problemem społecznym czy politycznym. Jest to głęboko osobisty problem każdego i każdej z nas. Wszyscy możemy w pewnym momencie naszego życia doświadczyć dezinformacji. Za chwilę podłączymy aparaturę i spróbujemy zrozumieć, co dzieje się w umyśle człowieka, którego poglądy uległy radykalizacji. Zmierzymy puls, przewodnictwo skóry, ruchy źrenic i elektryczne impulsy przepływające przez mózg.
W czasie wojny każda informacja jest bronią. Nowe formy propagandy i wpływu, które obserwujemy od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, skutkują erozją zaufania społecznego, grożą chaosem i destabilizacją. Pranie Muzgó przedstawia symulację działań instytutu badawczego, który mógłby powstać, aby przeciwdziałać zjawiskom wojny hybrydowej na terenie Polski.
Aktorki Teatru Jaracza wcielają się w role badaczek, a na scenie towarzyszy im Yuliya Kovalchuk, pochodząca z Ukrainy neuronaukowczyni i performerka. Spektakl czerpie z dokonań neuropolityki - rozwijającej się dyscypliny naukowej, która bada biologiczne podłoże aktywności politycznej człowieka. Za pomocą zaangażowanego i krytycznego podejścia do przekazów medialnych, Pranie muzgó proponuje teatr jako rodzaj antidotum na dezinformację, poczucie zagubienia i nadmiar bodźców. Czy da się pozostać wolnym w świecie, w którym jesteśmy zewsząd poddawani manipulacji? Na czym może polegać aktywna rola sztuki w czasach kryzysu demokracji i post-prawdy? Jak uchronić społeczeństwo obywatelskie i więzi międzyludzkie przed rozpadem?
Pranie Muzgó wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej i aktywistycznej Magdy Szpecht, laureatki Kamyka Puzyny w 2025 roku, nagrodzonej za łączenie twórczości teatralnej z działaniami cyberaktywistycznymi, informacyjnymi, dokumentacyjnymi, edukacyjnymi i artystycznymi na rzecz walczącej Ukrainy. Przedstawienie powstało w interdyscyplinarnym zespole twórczym, a za jego przestrzeń i rozwiązania technologiczne odpowiada Janek Simon, ceniony artysta wizualny.
Spektakl dla widzów 15+
W przebiegu spektaklu możliwa jest partycypacja widza.Treści wrażliwe:
wulgaryzmy
w spektaklu w krytyczny sposób prezentowane są treści związane z rosyjską propagandą polityczną i materiałami politycznymi.Spektakl z efektami pirotechnicznymi - dymySpektakl ze świetlnymi efektami stroboskopowymi
W czasie wojny każda informacja jest bronią. Nowe formy propagandy i wpływu, które obserwujemy od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, skutkują erozją zaufania społecznego, grożą chaosem i destabilizacją. Pranie Muzgó przedstawia symulację działań instytutu badawczego, który mógłby powstać, aby przeciwdziałać zjawiskom wojny hybrydowej na terenie Polski.
Aktorki Teatru Jaracza wcielają się w role badaczek, a na scenie towarzyszy im Yuliya Kovalchuk, pochodząca z Ukrainy neuronaukowczyni i performerka. Spektakl czerpie z dokonań neuropolityki - rozwijającej się dyscypliny naukowej, która bada biologiczne podłoże aktywności politycznej człowieka. Za pomocą zaangażowanego i krytycznego podejścia do przekazów medialnych, Pranie muzgó proponuje teatr jako rodzaj antidotum na dezinformację, poczucie zagubienia i nadmiar bodźców. Czy da się pozostać wolnym w świecie, w którym jesteśmy zewsząd poddawani manipulacji? Na czym może polegać aktywna rola sztuki w czasach kryzysu demokracji i post-prawdy? Jak uchronić społeczeństwo obywatelskie i więzi międzyludzkie przed rozpadem?
Pranie Muzgó wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej i aktywistycznej Magdy Szpecht, laureatki Kamyka Puzyny w 2025 roku, nagrodzonej za łączenie twórczości teatralnej z działaniami cyberaktywistycznymi, informacyjnymi, dokumentacyjnymi, edukacyjnymi i artystycznymi na rzecz walczącej Ukrainy. Przedstawienie powstało w interdyscyplinarnym zespole twórczym, a za jego przestrzeń i rozwiązania technologiczne odpowiada Janek Simon, ceniony artysta wizualny.
Spektakl dla widzów 15+
W przebiegu spektaklu możliwa jest partycypacja widza.Treści wrażliwe:
wulgaryzmy
w spektaklu w krytyczny sposób prezentowane są treści związane z rosyjską propagandą polityczną i materiałami politycznymi.Spektakl z efektami pirotechnicznymi - dymySpektakl ze świetlnymi efektami stroboskopowymi
PRANIE MUZGÓ - PREMIERA
Witaj w Instytucie Post-Prawdy! Post-prawda nie jest jedynie problemem społecznym czy politycznym. Jest to głęboko osobisty problem każdego i każdej z nas. Wszyscy możemy w pewnym momencie naszego życia doświadczyć dezinformacji. Za chwilę podłączymy aparaturę i spróbujemy zrozumieć, co dzieje się w umyśle człowieka, którego poglądy uległy radykalizacji. Zmierzymy puls, przewodnictwo skóry, ruchy źrenic i elektryczne impulsy przepływające przez mózg.
W czasie wojny każda informacja jest bronią. Nowe formy propagandy i wpływu, które obserwujemy od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, skutkują erozją zaufania społecznego, grożą chaosem i destabilizacją. Pranie Muzgó przedstawia symulację działań instytutu badawczego, który mógłby powstać, aby przeciwdziałać zjawiskom wojny hybrydowej na terenie Polski.
Aktorki Teatru Jaracza wcielają się w role badaczek, a na scenie towarzyszy im Yuliya Kovalchuk, pochodząca z Ukrainy neuronaukowczyni i performerka. Spektakl czerpie z dokonań neuropolityki - rozwijającej się dyscypliny naukowej, która bada biologiczne podłoże aktywności politycznej człowieka. Za pomocą zaangażowanego i krytycznego podejścia do przekazów medialnych, Pranie muzgó proponuje teatr jako rodzaj antidotum na dezinformację, poczucie zagubienia i nadmiar bodźców. Czy da się pozostać wolnym w świecie, w którym jesteśmy zewsząd poddawani manipulacji? Na czym może polegać aktywna rola sztuki w czasach kryzysu demokracji i post-prawdy? Jak uchronić społeczeństwo obywatelskie i więzi międzyludzkie przed rozpadem?
Pranie Muzgó wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej i aktywistycznej Magdy Szpecht, laureatki Kamyka Puzyny w 2025 roku, nagrodzonej za łączenie twórczości teatralnej z działaniami cyberaktywistycznymi, informacyjnymi, dokumentacyjnymi, edukacyjnymi i artystycznymi na rzecz walczącej Ukrainy. Przedstawienie powstało w interdyscyplinarnym zespole twórczym, a za jego przestrzeń i rozwiązania technologiczne odpowiada Janek Simon, ceniony artysta wizualny.
Spektakl dla widzów 15+
W przebiegu spektaklu możliwa jest partycypacja widza.Treści wrażliwe:
wulgaryzmy
w spektaklu w krytyczny sposób prezentowane są treści związane z rosyjską propagandą polityczną i materiałami politycznymi.Spektakl z efektami pirotechnicznymi - dymySpektakl ze świetlnymi efektami stroboskopowymi
W czasie wojny każda informacja jest bronią. Nowe formy propagandy i wpływu, które obserwujemy od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, skutkują erozją zaufania społecznego, grożą chaosem i destabilizacją. Pranie Muzgó przedstawia symulację działań instytutu badawczego, który mógłby powstać, aby przeciwdziałać zjawiskom wojny hybrydowej na terenie Polski.
Aktorki Teatru Jaracza wcielają się w role badaczek, a na scenie towarzyszy im Yuliya Kovalchuk, pochodząca z Ukrainy neuronaukowczyni i performerka. Spektakl czerpie z dokonań neuropolityki - rozwijającej się dyscypliny naukowej, która bada biologiczne podłoże aktywności politycznej człowieka. Za pomocą zaangażowanego i krytycznego podejścia do przekazów medialnych, Pranie muzgó proponuje teatr jako rodzaj antidotum na dezinformację, poczucie zagubienia i nadmiar bodźców. Czy da się pozostać wolnym w świecie, w którym jesteśmy zewsząd poddawani manipulacji? Na czym może polegać aktywna rola sztuki w czasach kryzysu demokracji i post-prawdy? Jak uchronić społeczeństwo obywatelskie i więzi międzyludzkie przed rozpadem?
Pranie Muzgó wyrasta z wieloletniej praktyki artystycznej i aktywistycznej Magdy Szpecht, laureatki Kamyka Puzyny w 2025 roku, nagrodzonej za łączenie twórczości teatralnej z działaniami cyberaktywistycznymi, informacyjnymi, dokumentacyjnymi, edukacyjnymi i artystycznymi na rzecz walczącej Ukrainy. Przedstawienie powstało w interdyscyplinarnym zespole twórczym, a za jego przestrzeń i rozwiązania technologiczne odpowiada Janek Simon, ceniony artysta wizualny.
Spektakl dla widzów 15+
W przebiegu spektaklu możliwa jest partycypacja widza.Treści wrażliwe:
wulgaryzmy
w spektaklu w krytyczny sposób prezentowane są treści związane z rosyjską propagandą polityczną i materiałami politycznymi.Spektakl z efektami pirotechnicznymi - dymySpektakl ze świetlnymi efektami stroboskopowymi
PROWADŹ SWÓJ PŁUG PRZEZ KOŚCI UMARŁYCH
Kto ma prawo mówić w imieniu natury? I co się dzieje, gdy język zwierząt próbuje przebić się przez hałas ludzkich interesów? „Prowadź swój pług przez kości umarłych” – sceniczna adaptacja na podstawie nagrodzonej Międzynarodową Nagrodą Bookera powieści Olgi Tokarczuk to thriller ekologiczny i przypowieść o odpowiedzialności i widzialności: o tym, kogo w świecie słychać, a kto wciąż jest systemowo zagłuszany.
W centrum opowieści stoi Janina Duszejko - samotniczka, astrolożka-amatorka, uparta rzeczniczka „braci mniejszych”. Zimowe odludzie, seria zagadkowych zgonów i społeczność, w której łowiecki rytuał miesza się z lokalną polityką, tworzą ramę kryminału. Ale to tylko pierwszy plan. Pod spodem rozgrywa się dramat etyczny: o empatii przekraczającej granice gatunku, o prawie i bezprawiu, które nie zawsze pokrywają się ze sprawiedliwością.
Twórcy i twórczynie spektaklu patrzą na świat oczami Janiny Duszejko i zmieniają utarty podział „ludzie i zwierzęta” na jedno słowo: Istoty. Gdy zmienia się język, zmienia się też to, co wolno - i komu.
Spektakl dla widzów +15. W spektaklu pojawia się nagość
Czas trwania: 2 godziny 50 minut z jedną przerwą.
W centrum opowieści stoi Janina Duszejko - samotniczka, astrolożka-amatorka, uparta rzeczniczka „braci mniejszych”. Zimowe odludzie, seria zagadkowych zgonów i społeczność, w której łowiecki rytuał miesza się z lokalną polityką, tworzą ramę kryminału. Ale to tylko pierwszy plan. Pod spodem rozgrywa się dramat etyczny: o empatii przekraczającej granice gatunku, o prawie i bezprawiu, które nie zawsze pokrywają się ze sprawiedliwością.
Twórcy i twórczynie spektaklu patrzą na świat oczami Janiny Duszejko i zmieniają utarty podział „ludzie i zwierzęta” na jedno słowo: Istoty. Gdy zmienia się język, zmienia się też to, co wolno - i komu.
Spektakl dla widzów +15. W spektaklu pojawia się nagość
Czas trwania: 2 godziny 50 minut z jedną przerwą.
ŚWIĘTOSZEK
Świętoszek
Autor: Molière
Przekład: Tadeusz Boy-Żeleński
Reżyseria: Magdalena Piekorz
Świętoszek Moliera nie spoczywa na laurach. Śmieszy do łez teatralną publiczność już od ponad trzech stuleci i ciągle chce więcej. Niezależnie od epoki, w której się go wystawia, stanowi trafny, nieraz złośliwy, przepełniony ironią komentarz do postaw przyjmowanych przez aktualnych bohaterów życia społecznego. Bo też i ludzkie charaktery wraz z ich słabościami, w brawurowy i wyrazisty sposób sportretowane przez francuskiego pisarza w XVII wieku, nie zmieniły się aż tak bardzo na przestrzeni czasu. Wciąż są wśród nas kłamcy, wyrachowani jak Tartuffe, pocieszni naiwniacy w typie Orgona, czy narwańcy w rodzaju Damisa. Obejrzymy ich na scenie Jaracza w energetycznej, klasycznej, ale niestroniącej od współczesnych odniesień inscenizacji Magdaleny Piekorz, znakomitej reżyserki teatralnej i filmowej. Świetnie napisane postaci Moliera dają okazję do popisów aktorskiego kunsztu, które inkrustują przedstawienie wielkimi, zapadającymi na długo w pamięć kreacjami. Zachwycą one każdego miłośnika sztuki teatru.
Planowana premiera: 24 maja 2025, Duża Scena
Duża Scena Teatru im. Stefana Jaracza- wejście ul. Jaracza 27
Czas trwania 2 godziny 10 minut z jedną przerwą
Autor: Molière
Przekład: Tadeusz Boy-Żeleński
Reżyseria: Magdalena Piekorz
Świętoszek Moliera nie spoczywa na laurach. Śmieszy do łez teatralną publiczność już od ponad trzech stuleci i ciągle chce więcej. Niezależnie od epoki, w której się go wystawia, stanowi trafny, nieraz złośliwy, przepełniony ironią komentarz do postaw przyjmowanych przez aktualnych bohaterów życia społecznego. Bo też i ludzkie charaktery wraz z ich słabościami, w brawurowy i wyrazisty sposób sportretowane przez francuskiego pisarza w XVII wieku, nie zmieniły się aż tak bardzo na przestrzeni czasu. Wciąż są wśród nas kłamcy, wyrachowani jak Tartuffe, pocieszni naiwniacy w typie Orgona, czy narwańcy w rodzaju Damisa. Obejrzymy ich na scenie Jaracza w energetycznej, klasycznej, ale niestroniącej od współczesnych odniesień inscenizacji Magdaleny Piekorz, znakomitej reżyserki teatralnej i filmowej. Świetnie napisane postaci Moliera dają okazję do popisów aktorskiego kunsztu, które inkrustują przedstawienie wielkimi, zapadającymi na długo w pamięć kreacjami. Zachwycą one każdego miłośnika sztuki teatru.
Planowana premiera: 24 maja 2025, Duża Scena
Duża Scena Teatru im. Stefana Jaracza- wejście ul. Jaracza 27
Czas trwania 2 godziny 10 minut z jedną przerwą
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.