Łódź 11.10.2026, g. 17:00
od 30.00 pln
Neuroróżnorodność coraz wyraźniej kształtuje współczesną dyskusję o psychice, tożsamości i społecznych normach. Porządkuje doświadczenia, pozwala odnaleźć wspólnotę, daje głos rzeczom, które wcześniej pozostawały niewypowiedziane. Dla wielu jest narzędziem samorozpoznania, dla innych źródłem niepokoju albo nowych oczekiwań. Jednym z najbardziej widocznych punktów tej rozmowy jest dziś ADHD - jako realna diagnoza, modne hasło czy przedmiot społecznej podejrzliwości.
„Teraz, zaraz, naraz” przygląda się ADHD jako polu napięcia: między ulgą a wstydem, autoświadomością a modą, potrzebą wsparcia a presją, by stać się bardziej wydajną wersją siebie. Duet Knapik/Kowańska bada, czemu i komu służą diagnozy oraz co dzieje się wtedy, gdy pomoc zaczyna przypominać program naprawczy. Kto decyduje, które zachowania wymagają troski, a które korekty? Opieka może przecież niebezpiecznie przypominać kontrolę, a wsparcie - być aplikowane przez dyscyplinę.
Spektakl przyjmie formę tragikomicznej dystopii: fantazji o idealnie zsynchronizowanym społeczeństwie, zaprojektowanym dla jednego rytmu, jednego modelu uwagi, jednej miary normalności. To list miłosny do chaosu i skarga na kult porządku. A może odwrotnie?
Spektakl zrealizowany w ramach projektu „Wspólna scena” - programu spektakli i działań teatralnych Jaracza w regionie
„Teraz, zaraz, naraz” przygląda się ADHD jako polu napięcia: między ulgą a wstydem, autoświadomością a modą, potrzebą wsparcia a presją, by stać się bardziej wydajną wersją siebie. Duet Knapik/Kowańska bada, czemu i komu służą diagnozy oraz co dzieje się wtedy, gdy pomoc zaczyna przypominać program naprawczy. Kto decyduje, które zachowania wymagają troski, a które korekty? Opieka może przecież niebezpiecznie przypominać kontrolę, a wsparcie - być aplikowane przez dyscyplinę.
Spektakl przyjmie formę tragikomicznej dystopii: fantazji o idealnie zsynchronizowanym społeczeństwie, zaprojektowanym dla jednego rytmu, jednego modelu uwagi, jednej miary normalności. To list miłosny do chaosu i skarga na kult porządku. A może odwrotnie?
Spektakl zrealizowany w ramach projektu „Wspólna scena” - programu spektakli i działań teatralnych Jaracza w regionie
Łódź 11.10.2026, g. 17:00
od 25.00 pln
Jakiś kraj. może Polska. zwykły dzień. niby zwyczajna, nic nie znacząca sytuacja. ławka na skwerze przed żeńskim liceum. dwaj mężczyźni. dziwnie ubrani. może przebrani... dlaczego?... kim są?... co kryją pod płaszczami?... o czym rozmawiają?... co ich łączy?... przed czym się ukrywają?... czego się boją?. przed czym uciekają?... przed „światem”?...
A „świat” jaki jest, każdy widzi. Niewiele w nim znaczymy. Systemy zniewalają, rządy okłamują, ideologie cynicznie manipulują, kościół się kompromituje, a pracodawcy niezmiennie wykorzystują... Postępująca dehumanizacja i swoista „selekcja” tworzy zbędnych osobników. Dziś jesteśmy, jutro nas nie ma. Lądujemy na „śmietniku”, pozostawieni sobie samym. Mamy znikomy wpływ na nasze życie. Rzeczywistość boleśnie weryfikuje i niszczy marzenia, ideały, pasje, zasady. Często zabiera godność i poniża. Zmory codzienności zatruwają egzystencję i spychają na margines. Budzą strach, frustrację, często rozpacz. Trudno przed nimi uciec. Trudno zmylić tropy. Jak je przechytrzyć? Jak oszukać? Przecież nie chcemy być osaczeni, zranieni, odrzuceni. Jest jeden sposób – ZDEMASKUJMY JE I WYŚMIEJMY! Wyśmiejmy nasz ból, rozczarowanie, przerażenie, rozgoryczenie. ŚMIEJMY SIĘ, ŻEBY NIE PŁAKAĆ.
Mroczne perwersje codzienności to znakomita współczesna komedia, której autorem jest Marco Antonio De La Parra, chilijski pisarz, dramaturg i scenarzysta. To jedna z najczęściej granych na świecie sztuk iberoamerykańskich. Została przetłumaczona na kilkanaście języków, w tym angielski, grecki, turecki, francuski, portugalski, niemiecki, szwedzki, włoski i wiele innych. Ten tekst jest jak cebula, ma mnóstwo warstw, można rozpatrywać jego sens na wielu poziomach, pełno w nim ukrytych znaczeń i aluzji, które są zadziwiająco uniwersalne także w polskich warunkach. Całość przesycona jest humorem, często ocierającym się o absurd. Łódzka realizacja w Teatrze im. Stefana Jaracza jest polską prapremierą. Spektakl zawiera elementy klownady, burleski i kabaretu. Toczy się w szalonym tempie, zaskakując swą przewrotnością i niejednoznacznością. Reżyserem spektaklu jest Rafał Sabara, scenografię zaprojektował Waldemar Zawodziński, a występują – Mariusz Siudziński i Mariusz Słupiński.
Prapremiera na Małej Scenie 4,5 października 2014
Spektakl powstał w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich ProScenium.
Spektakl dla widzów dorosłych (+16 lat)
Czas trwania 75 minut
A „świat” jaki jest, każdy widzi. Niewiele w nim znaczymy. Systemy zniewalają, rządy okłamują, ideologie cynicznie manipulują, kościół się kompromituje, a pracodawcy niezmiennie wykorzystują... Postępująca dehumanizacja i swoista „selekcja” tworzy zbędnych osobników. Dziś jesteśmy, jutro nas nie ma. Lądujemy na „śmietniku”, pozostawieni sobie samym. Mamy znikomy wpływ na nasze życie. Rzeczywistość boleśnie weryfikuje i niszczy marzenia, ideały, pasje, zasady. Często zabiera godność i poniża. Zmory codzienności zatruwają egzystencję i spychają na margines. Budzą strach, frustrację, często rozpacz. Trudno przed nimi uciec. Trudno zmylić tropy. Jak je przechytrzyć? Jak oszukać? Przecież nie chcemy być osaczeni, zranieni, odrzuceni. Jest jeden sposób – ZDEMASKUJMY JE I WYŚMIEJMY! Wyśmiejmy nasz ból, rozczarowanie, przerażenie, rozgoryczenie. ŚMIEJMY SIĘ, ŻEBY NIE PŁAKAĆ.
Mroczne perwersje codzienności to znakomita współczesna komedia, której autorem jest Marco Antonio De La Parra, chilijski pisarz, dramaturg i scenarzysta. To jedna z najczęściej granych na świecie sztuk iberoamerykańskich. Została przetłumaczona na kilkanaście języków, w tym angielski, grecki, turecki, francuski, portugalski, niemiecki, szwedzki, włoski i wiele innych. Ten tekst jest jak cebula, ma mnóstwo warstw, można rozpatrywać jego sens na wielu poziomach, pełno w nim ukrytych znaczeń i aluzji, które są zadziwiająco uniwersalne także w polskich warunkach. Całość przesycona jest humorem, często ocierającym się o absurd. Łódzka realizacja w Teatrze im. Stefana Jaracza jest polską prapremierą. Spektakl zawiera elementy klownady, burleski i kabaretu. Toczy się w szalonym tempie, zaskakując swą przewrotnością i niejednoznacznością. Reżyserem spektaklu jest Rafał Sabara, scenografię zaprojektował Waldemar Zawodziński, a występują – Mariusz Siudziński i Mariusz Słupiński.
Prapremiera na Małej Scenie 4,5 października 2014
Spektakl powstał w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich ProScenium.
Spektakl dla widzów dorosłych (+16 lat)
Czas trwania 75 minut