Bardzo Krótkie Wakacje
Opis wydarzenia:
opis przedstawienia.
Czy odpoczynek może być początkiem rewolucji? Czy można pozwolić sobie na la dolce vita, kiedy każda przyjemność ma swoją cenę? Kogo właściwie stać na odpoczynek i ile kosztuje możliwość decydowania o własnym życiu? „Choroba to wakacje biednych” – pisał Guillaume Apollinaire. To zdanie staje się punktem wyjścia dla „Bardzo krótkich wakacji” – melodramatu społecznego inspirowanego kinem Vittoria De Siki i włoskim neorealizmem. W sanatorium lat 70. spotykają się kobiety z różnych klas i światów, dla których choroba niespodziewanie staje się przepustką do odpoczynku i drogą do prawdziwej przemiany. Jedzą, chodzą na dansingi, zakochują się i smakują życia poza codziennym kieratem pracy. W cieniu włoskiego la dolce vita wakacje od obowiązków prowadzą do pytania, czy można pozwolić sobie na to, by nie wracać już do dawnego życia i zacząć wszystko od nowa.
Czy odpoczynek może być początkiem rewolucji? Czy można pozwolić sobie na la dolce vita, kiedy każda przyjemność ma swoją cenę? Kogo właściwie stać na odpoczynek i ile kosztuje możliwość decydowania o własnym życiu? „Choroba to wakacje biednych” – pisał Guillaume Apollinaire. To zdanie staje się punktem wyjścia dla „Bardzo krótkich wakacji” – melodramatu społecznego inspirowanego kinem Vittoria De Siki i włoskim neorealizmem. W sanatorium lat 70. spotykają się kobiety z różnych klas i światów, dla których choroba niespodziewanie staje się przepustką do odpoczynku i drogą do prawdziwej przemiany. Jedzą, chodzą na dansingi, zakochują się i smakują życia poza codziennym kieratem pracy. W cieniu włoskiego la dolce vita wakacje od obowiązków prowadzą do pytania, czy można pozwolić sobie na to, by nie wracać już do dawnego życia i zacząć wszystko od nowa.